Fundusz Kompensacyjny Zdarzeń Medycznych — wniosek, świadczenie i odwołanie

Kiedy można skorzystać z Funduszu?

Fundusz obejmuje zdarzenia związane z leczeniem w szpitalu, finansowanym ze środków publicznych, najczęściej przez NFZ. Znaczenie ma sposób finansowania konkretnego leczenia, a nie to, czy właścicielem szpitala jest podmiot publiczny czy prywatny.

Świadczenie może przysługiwać w związku z:

• zakażeniem pacjenta;
• uszkodzeniem ciała lub rozstrojem zdrowia;
• śmiercią pacjenta.

Trzeba ustalić, że zdarzenia z wysokim prawdopodobieństwem można było uniknąć dzięki postępowaniu zgodnemu z aktualną wiedzą medyczną albo zastosowaniu innej dostępnej metody diagnostycznej lub leczniczej. Fundusz nie obejmuje przewidywalnych, normalnych następstw metody, na którą pacjent wyraził świadomą zgodę. Warunki przyznania świadczenia — RPP.

Nie trzeba udowadniać winy konkretnego lekarza. Nadal konieczne jest jednak wykazanie zdarzenia medycznego i jego następstw — sam niekorzystny wynik leczenia nie zapewnia wypłaty. Podstawowe informacje — RPP.

Kto może złożyć wniosek?

Wniosek składa poszkodowany pacjent, a w imieniu dziecka — jego przedstawiciel ustawowy.

Jeżeli pacjent zmarł, uprawnieni są jego rodzice, dzieci, małżonek niepozostający w separacji, partner pozostający we wspólnym pożyciu oraz osoby związane ze zmarłym przysposobieniem. Każda uprawniona osoba występuje z własnym wnioskiem.

Ten katalog nie obejmuje rodzeństwa ani wnuków. Nie należy go utożsamiać z zasadami dochodzenia zadośćuczynienia na drodze cywilnej. Wyjaśnienia RPP dotyczące osób uprawnionych.

Jaką kwotę można otrzymać?

Od 6 września 2026 r. obowiązują następujące granice świadczenia:

Kwota dla pacjenta zależy m.in. od uszczerbku na zdrowiu, uciążliwości leczenia i pogorszenia jakości życia. W sprawach dotyczących śmierci znaczenie mają relacja ze zmarłym oraz wiek pacjenta i wnioskodawcy. Świadczenie ustala się według zasad określonych w rozporządzeniu. Aktualne kwoty i zasady ich ustalania — RPP.

Jak przygotować i złożyć wniosek?

1. Opisz przebieg leczenia i jego następstwa

Wskaż szpital, istotne daty, wykonane zabiegi lub badania oraz moment pogorszenia zdrowia. Wyjaśnij, co budzi Twoje wątpliwości i jakie skutki utrzymują się obecnie. Krótki, chronologiczny opis jest bardziej pomocny niż samo stwierdzenie, że „doszło do błędu”.

2. Przygotuj załączniki

Dołącz posiadaną dokumentację medyczną i inne dokumenty potwierdzające opisane okoliczności, potwierdzenie opłaty oraz wymagane oświadczenia dotyczące postępowań i otrzymanych świadczeń. W sprawie śmierci pacjenta potrzebne są również dokumenty potwierdzające uprawnienie wnioskodawcy.

Jeżeli nie masz dokumentacji, szczegółowo wyjaśnij jej brak. Nie należy tracić terminu tylko dlatego, że nie udało się jeszcze zebrać wszystkich materiałów. Oficjalna lista wymaganych informacji i załączników.

3. Złóż wniosek do Rzecznika Praw Pacjenta

Można skorzystać z formularza RPP i złożyć go papierowo albo elektronicznie przez e-Doręczenia lub ePUAP, z wymaganym podpisem. Wysłanie zwykłego e-maila nie zastępuje prawidłowego wniosku.

Opłata wynosi obecnie 361 zł. Jest zwracana po przyznaniu świadczenia. Osoba w trudnej sytuacji finansowej może wystąpić o zwolnienie z opłaty. Formularze i instrukcję udostępnia Rzecznik Praw Pacjenta.

Odmowa albo zbyt niska kwota — co można zrobić?

Od decyzji odmawiającej świadczenia lub ustalającej jego wysokość można wnieść odwołanie w ciągu 14 dni od doręczenia decyzji. Składa się je do Komisji Odwoławczej za pośrednictwem Rzecznika Praw Pacjenta. Aktualna opłata wynosi 241 zł. Rozstrzygnięcie Komisji może następnie podlegać kontroli sądu administracyjnego. Informacje o odwołaniu — RPP.

W odwołaniu warto wskazać konkretne problemy: pominiętą dokumentację, niepełną ocenę następstw zdrowotnych albo błędne ustalenia dotyczące przebiegu leczenia.

Najpierw trzeba jednak sprawdzić, jakie rozstrzygnięcie otrzymano. Odmowa przyznania świadczenia, odmowa wszczęcia postępowania i pozostawienie wniosku bez rozpoznania wymagają odrębnej oceny. Dlatego należy zachować całe pismo, pouczenie oraz informację o dacie doręczenia.

Po odmowie warto również osobno ocenić możliwość dochodzenia roszczeń cywilnych — z uwzględnieniem przyczyny odmowy, dowodów i terminów.

Najczęstsze pytania